#boetiezoekthetuit: wat als het niet goed gaat…Stichting ‘Make a Memory’

Niels Heijdelberger-4Het ‘wat als… scenario’ werd voor ons afgelopen januari helaas werkelijkheid. Op een dag was het stil in mijn buik, te stil… Op 11 januari 2015 zijn wij (na 32 weken zwangerschap) de trotse ouders geworden van onze prachtige zoon Niels. In het ziekenhuis werden we door de verpleegkundige gewezen op het bestaan van Stichting ‘Make a Memory’. Wat zijn we blij dat we dat we gebruik konden maken van hun service. Vorige week ontmoette ik de personen achter deze mooie stichting. 

20150624_111902 aangepastAangekomen bij het kantoor in Westerhoven (onder Eindhoven) ontmoette ik Rian van Schaik, één van de vele vrijwilligers die zich met hart en ziel inzetten voor stichting ‘Make a Memory’.
Het werk van deze stichting was ook bij mij nog niet bekend tot het moment dat ze  waardevolle blijvende herinneringen voor ons maakte. Een van de dingen waar Rian zich veel mee bezig houd is het creëren van meer naamsbekendheid voor de stichting en het waardevolle werk dat zij doen. “Helaas is het vaak lastig om via gedrukte en online media aandacht te krijgen voor onze stichting. Mensen willen het toch allemaal leuk en gezellig houden.”  Helaas is dat de harde werkelijkheid. Je leest vaak wel verhalen/ interviews over kindjes die veel te vroeg geboren worden maar na een vaak hevige strijd overleven ze het wel. Prachtige verhalen natuurlijk maar de werkelijkheid is helaas ook vaak anders. “Ja dat is zeker zo… afgelopen jaar zijn we meer dan 800 keer gebeld, dat is meer dan 2 kinderen op 1 dag. In onze doelgroep zie je dat het sterftecijfer bijna 1600 kinderen is, dus er zijn nog veel mensen die ons niet kennen of geen gebruik willen maken van onze hulp.” Dat waren voor mij ook verbazingwekkende cijfers… Werk aan de winkel, ik probeer via deze weg alvast een handje te helpen.

Dit is wat Stichting ‘Make a Memory’ voor je kan beteken: 
“Sta je voor het treurige feit dat je een ernstig ziek, terminaal of overleden kind(je) hebt in de leeftijd van 23 weken (zwangerschap) tot en met zeventien jaar, dan kan Stichting ‘Make a Memory’ voor onbetaalbaar waardevolle blijvende herinneringen zorgen. Hoe kom je met deze stichting in contact? Zowel zorgverleners (op verzoek van de ouders) als ouders zelf kunnen 24 uur per dag de hulp van Stichting Make a Memory aanvragen. Met een groot landelijk netwerk van ruim 140 professionele fotografen worden dan thuis of in het ziekenhuis foto’s gemaakt van jullie. Kort daarna ontvang je een boekje met vijf afgedrukte foto’s hierin en een dvd met alle foto’s in hoge resolutie. (Bij het contact met ouders en het toesturen van de foto’s wordt maximale privacy gewaarborgd.) Deze foto’s bieden ouders en familie troost en zijn een blijvende herinnering. Uit ervaring weten we dat het hebben van deze foto’s wezenlijk helpt bij de verwerking van het verlies.
De fotografen werken belangeloos en weten door hun ervaring mensen en emotie net op een andere manieren in beeld te brengen dan dat ziekenhuispersoneel of ouders dat zelf zouden kunnen. Voor de ouders zijn er geen kosten verbonden aan het ontvangen van foto’s van ‘Make a Memory’. Alle onkosten worden gedragen door sponsoren, donaties, schenkingen en andere wettige inkomsten.”

20150624_111506In het ‘Make a Memory’ kantoor een indrukwekkende wand vol met kaartjes en bedankjes voor het werk dat de stichting doet. Soms zegt een foto meer dan woorden ooit kunnen…

Onze ervaring met Stichting ‘Make a Memory’…
Zoals ik al eerder vertelde wist ik tot afgelopen januari niet af van het bestaan van deze stichting. Als je voor deze situatie komt te staan moet je ineens zoveel dingen regelen dat ik zelf totaal niet aan het maken van ‘professionele foto’s’ van ons als gezinnetje moest denken. Gelukkig kregen we van een van de verloskundige een folder over deze stichting aangeboden. “Kijk er maar even rustig naar en ik hoor wel of jullie hiervan gebruik willen maken.” In eerste instantie vond ik het maar niets… en foto shoot net na de bevalling van ons en onze kleine Niels. De foto’s leken mij ook een beetje ‘gemaakt’, alsof de kinderen op de foto’s nog leven en dat was bij ons natuurlijk niet zo… dus nee. Maar toen we er verder over na dachten en het bespraken met het ziekenhuispersoneel (die hiermee helaas meer ervaring hebben dan wij) besloten we het toch te doen. “Waarom ook niet? Later kan het niet meer en we willen geen spijt krijgen dat we het niet gedaan hebben. Al kijk je nooit meer naar de foto’s, je hebt ze wel…”

Een paar uur na de geboorte kwam er een fotograaf van ‘Make a Memory’ om foto’s van ons te maken. Totaal in het moment had ik gewoon nog mijn pyjama aan en had ik vrijwel geen make-up op… Maar dat maakte op dat moment totaal niet uit. Niels was (door ons) verzorgd en had zijn mooie kleertjes aan. Vreemd voelde het wel, een ‘vreemde’ die op zo’n privé moment, zo kort na de bevalling ‘mooie foto’s’ komt maken van ons nieuwe gezinnetje. Maar door de rust en ervaring van de fotografe was dat gevoel al snel verdwenen. Zij wist gelukkig precies welke poses mooie foto’s zouden geven maar als wij een wens of idee hadden werd daar ook direct iets mee gedaan.

Binnen een paar dagen hadden we het boekje met de vijf afgedrukte foto’s en de DVD in de brievenbus. We hebben besloten deze foto’s niet in een lijstje in de woonkamer te zetten… Natuurlijk hebben we wel een mooie ander plekje voor onszelf gemaakt waar deze foto’s staan. Ook de opa’s en oma’s hebben een foto uitgekozen, daar sta je niet direct bij stil maar ook voor hun is het waardevol om z’n foto te hebben.

20150701_171455Zelf hebben we na de geboorte ook foto’s gemaakt en ik ben zielsgelukkig dat we dat hebben gedaan. Hoe gek het ook klinkt, direct na de geboorte ziet je kindje er nog heel volmaakt en mooi uit. Ook laten deze foto’s weer een andere emotie zien dan de ‘Make a Memory’ foto’s. Een paar weken na de geboorte van Niels heb ik zelf een fotoboek gemaakt van de foto’s van de zwangerschapstest tot de laatste foto’s. Ik ben van mening “iedere baby verdient een eigen babyboek’, dus mijn kindje ook. Het was echt pittig om dit boek te maken maar ik ben heel gelukkig dat ik dat gedaan heb. “Wij zijn papa en mama geworden van een prachtige zoon, Niels. Zijn geboorte was, hoe gek het ook klinkt, de verdrietigste maar zeker ook de mooiste dag van mijn leven. En daar ben ik trots op!” 

3 gedachtes over “#boetiezoekthetuit: wat als het niet goed gaat…Stichting ‘Make a Memory’

  1. Heel herkenbaar! Onze zoon Thijs is bij 34 weken overleden in mijn buik.
    Ik koester de foto’s die wij zelf hebben gemaakt maar zeker ook die van Make a Memory, we hebben een fotolijst in de woonkamer staan met foto’s van Thijs.

    Like

  2. wat super mooi geschreven, het is inderdaad zo dat vele ouders die in dergelijke situatie zitten niet weten over het bestaan van Make a Memory. Zelf ben ik 20-05-2015 bevallen van onze zoon Roman met 23weken en 4 dagen zwangerschap en is hij vrijwel daarna komen te overlijden.Wij wisten wel van het bestaan van Make a Memory en hebben hun dan ook om hulp gevraagd, en jeetje wat zijn die foto’s mooi geworden.. Ik kan er na blijven kijken en het is zo’n mooie herinnering aan ons voor altijd kleine mannetje♥

    Make a Memory, bedankt!

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s